Niemoc twórcza

Czy takim określeniem można usprawiedliwiać brak nowych zdjęć na blogu? Pewnie tak, skoro to właśnie robię ;-). Tyle, że źle się z tym czuję. I choć w pierwszym wpisie zastanawiałem się, na jak długo wystarczy mi cierpliwości, to jednak po ponad roku istnienia bloga, jakoś mi tak dziwnie "pusto". Pewnie dlatego w głowie pojawiło się pytanie "Ile można wrzucać zdjęć robaczków, kwiatków i innych rabatków?" :-). A może odwrotnie? Może najpierw pojawiło sie pytanie, a potem zrobiło się pusto? Tak czy siak, wątpliwość pozostaje aktualna. Tyle stron ze zdjęciami, powtarzające się motywy, bokehy 8-) i słodkie komentarze od których można dostać cukrzycy ;-). Po co więc ciągnąć dalej coś, czego wszędzie pełno?  Lepszych i gorszych blogów jest na pęczki. Można przebierać, wybierać, porównywać, uwielbiać i nienawidzić oraz cała masa innych "...ać" i "...ić", zamiast siedzieć, myśleć i klepać literki z klawiatury, tylko po to, żeby pojawił się kolejny wpis. No właśnie. A jednak siedzę i klepię. Po co?
Satysfakcja i własny rozwój. "Na mieście gadajom", że kto stoi w miejscu, ten się cofa. I coś w tym chyba jest. Póki dodawałem wpisy, częściej robiłem zdjęcia, a aparat więcej czasu spędzał na tarliczku zamiast w plecaku. Tak więc... Do dzieła! :-)

Co jest przeciwieństwem niemocy? Moc, oczywiście! Poniżej moc w całej... Hmmm... Może bez przesady. W jakiejś tam okazałości. Trochę już zużyta i zapomniana, jak ten blog, ale jednak :-).

 

Nie zapomnijmy o miłośnikach tak zwanego bokehu, który po polsku spokojnie można nazywać ROZMYCIEM. Ale kto by się tam przejmował takim drobiazgiem?

Zalinkuję więc foty z bokehem, a potem luknę przez window, czy kar na stricie jeszcze stoi :->. 
 

Wpis ten dedykuję zaprzyjaźnionym: blogerce, bibliotekarce, książkofilce, wszystkim, którym się nie chce oraz... sobie :-).